သန ၃၆.၁၇: ပဌမ သမၺဟုလသုတ္

၂၆၅။ ထိုအခါ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကိုရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၾကကုန္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ကုန္၏- ”အသွ်င္ဘုရား ေဝဒနာတို႔ဟူသည္ အဘယ္တို႔ပါနည္း၊ ေဝဒနာ၏ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းကားအဘယ္ပါနည္း၊ ေဝဒနာခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာကား အဘယ္ပါနည္း၊ ေဝဒနာခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ကား အဘယ္ပါနည္း၊ ေဝဒနာ၏ သာယာဖြယ္ကား အဘယ္ပါနည္း၊ အျပစ္ကား အဘယ္ပါနည္း၊ ထြက္ေျမာက္ရာကား အဘယ္ပါနည္း”ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာတို႔သည္ သုခေဝဒနာ၊ ဒုကၡေဝဒနာ၊ ဥေပကၡာေဝဒနာ ဤသံုးပါးတို႔တည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤတရားတို႔ကို ေဝဒနာတို႔ဟူ၍ ဆိုအပ္ကုန္၏။ ေတြ႕ထိမႈ ျဖစ္ေပၚျခင္းေၾကာင့္ ေဝဒနာျဖစ္၏၊ ေတြ႕ထိမႈ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေဝဒနာခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏၊ မွန္ကန္ေသာ အျမင္။ပ။ မွန္ကန္ေသာတည္ၾကည္မႈဟူေသာ ဤအဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္သည္ပင္ ေဝဒနာခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ေရာက္ေၾကာင္းအက်င့္ မည္၏၊ ေဝဒနာ ကို အစြဲျပဳ၍ ကိုယ္ခ်မ္းသာ စိတ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္၏၊ ဤသည္ကားေဝဒနာ၏ သာယာဖြယ္တည္း။ ေဝဒနာသည္ မျမဲျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိ၏၊ ဤကားေဝဒနာ၏ အျပစ္တည္း။ ေဝဒနာ၌ လိုခ်င္စြဲမက္မႈကို ေဖ်ာက္ျခင္း လိုခ်င္စြဲမက္မႈကို ပယ္ျခင္းသည္ ရွိ၏၊ ဤကား ေဝဒနာ၏ ထြက္ေျမာက္ရာ မည္၏။

ရဟန္းတို႔ အမွန္အားျဖင့္ အစဥ္အတိုင္းျဖစ္ေသာ ျပဳျပင္ဖန္တီးအပ္ေသာ သခၤါရတို႔၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း ကိုငါ ေဟာ၏။ ပဌမစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား စကားေျပာမႈ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏။ပ။ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား စြဲမက္မႈ ‘ရာဂ’ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏၊ အမ်က္ထြက္မႈ ‘ေဒါသ’ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏၊ ေတြေဝမႈ ‘ေမာဟ’ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏။

ရဟန္းတို႔ အမွန္အားျဖင့္ အစဥ္အတိုင္းျဖစ္ေသာ ျပဳျပင္ဖန္တီးအပ္ေသာ သခၤါရတို႔၏ၿငိမ္းခ်မ္း ျခင္းကိုငါ ေဟာ၏။ ပဌမစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား စကားေျပာမႈ ၿငိမ္းခ်မ္း၏။ပ။ အာသေဝါကုန္ၿပီး ေသာရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား စြဲမက္မႈ ‘ရာဂ’ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ အမ်က္ထြက္မႈ ‘ေဒါသ’ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ ေတြေဝမႈ ‘ေမာဟ’ၿငိမ္းခ်မ္း၏။

ရဟန္းတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတို႔ကား ဤေျခာက္ပါးတို႔တည္း၊ ပဌမစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား စကားေျပာမႈ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ ဒုတိယစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား ၾကံစည္မႈ ဆင္ျခင္သံုးသပ္မႈ’ဝိတက္ဝိစာရ’ တို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းကုန္၏၊ တတိယစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား ႏွစ္သက္မႈ ‘ပီတိ’ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ စတုတၳစ်ာန္ကို ဝင္စားေသာ သူအား ထြက္သက္ဝင္သက္တို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းကုန္၏၊ သညာေဝဒနာတို႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိေရာဓ သမာပတ္ကို ဝင္စားေသာ သူအား သညာေဝဒနာတို႔ၿငိမ္းခ်မ္းကုန္၏၊ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္အား စြဲမက္မႈ ‘ရာဂ’ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ အမ်က္ထြက္မႈ ‘ေဒါသ’ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ ေတြေဝမႈ ‘ေမာဟ’ ၿငိမ္း ခ်မ္း၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

သတၱမသုတ္။